Pregunta 4 · Artes Escénicas PAU Galicia Ordinaria 2022

Pregunta 4

Sitúe a obra no seu contexto histórico e literario. Explique os procesos necesarios para o deseño da posta en escena do texto que segue, detallando as particularidades das distintas fases que permiten materializar o espectáculo. / Sitúe la obra en su contexto histórico y literario. Explique los procesos para el diseño de la puesta en escena del texto que se adjunta, detallando las particularidades de las distintas fases que permiten materializar el espectáculo. [5 puntos]

Na metade da fala ROSA chegou á porta traendo nas mans un fatiño de cartas envoltas nun pano. Queda pola parte de fóra, onde segue con atención desconcertada o discurso exaltado de DON EDUARDO, até que, finalmente, decide petar.

DON EDUARDO: Que pasa aí?

ROSA: Son eu, don Aduardo.

DON EDUARDO: E que fas?

ROSA: Petar.

DON EDUARDO: Por que?

ROSA: Porque mo mandou vostede. Podo entrar?

DON EDUARDO: Podes, ho.

ROSA: (Logo de entrar.) E ló con quen falaba?

DON EDUARDO: Con quen había de falar? Con ninguén.

ROSA: Xa... xa, claro. Non, se eu tamén o fago.

DON EDUARDO: O que?

ROSA: Falar soa. E non sabe o que me presta! A ver, non é que fale soa, que tola non estou, falo comigo. Ou con alguén que non está, pero que está. Quero decir, que o teño eu no meu maxín. E ás veces mesmo me contesta.

DON EDUARDO: Pero que dis?

ROSA: Nada, nada. (Abrindo o atado.) Que aquí lla traio.

DON EDUARDO: O que?

ROSA: A carta.

DON EDUARDO: Que carta?

ROSA: Don Aduardo!

DON EDUARDO: Ah, si, si. (Bótalle unha ollada avesa a EDUARDO e colle a carta que ROSA lle ofrece.) A ver, daquela.

ROSA: (Dálle unha das cartas.) É esta.

DON EDUARDO colle a lupa e, buscando mellor luz, achégase á xanela.

ROSA: E faille falta iso?

DON EDUARDO: Fai ho, fai.

ROSA: Pois eses papeis ben que os le.

DON EDUARDO: Porque son cousas miñas. Pero a letra doutros...

DON EDUARDO bótalle unha ollada á primeira cara do papel, despois á outra e aí topa con algo que lle chama notoriamente a atención, é un poema que comezará a ler pero que, emocionado, acabará recitando de memoria.

Fragmento de Fillos do sol, de Cándido Pazó.