Problema 4 · Artes Escénicas PAU Galicia Ordinaria 2024

PREGUNTA 4 (5 puntos)

Sitúe a obra no seu contexto histórico e literario. Explique os procesos necesarios para o deseño da posta en escena do texto que se achega, detallando as particularidades das distintas fases que permiten materializar o espectáculo. / Sitúe la obra en su contexto histórico y literario. Explique los procesos necesarios para el diseño de la puesta en escena del texto que se adjunta, detallando las particularidades de las distintas fases que permiten materializar el espectáculo.

ESCENA SEXTA

Estamos outra vez no patio onde están estendidos os feixóns.

Sor Einés e Tareixiña escollen os feixóns anicadas no chan. Sor Elvira repasa coas mans os feixóns xa escollidos, sentada nun escano.

A mesma luz brillante e de trono.

SOR ELVIRA: Bendito sexa o noso neno san Paio que nos mandou unha anada tan boa de feixóns.

SOR EINÉS e TAREIXIÑA: Bendito sexa.

SOR ELVIRA: Nunca se vira en Albeos cousa igual a estes feixóns. Grandes como foi a fe de san Paio, saniños como era o seu corazón cando Abderramán III llo arrincou, branquiños como tiña el a súa alma.

TAREIXIÑA: E vostede coñeceu o Neno Mártir, sor Elvira?

SOR EINÉS: E como ía coñecelo, Tareixiña! O neniño martirizárono en Córdoba o 26 do mes de San Xoán do ano 925. Bota contas! Vai para seiscentos anos. Sor Elvira é vella pero non tanto.

TAREIXIÑA: Mi madriña, que enganada estaba! Como sempre dicides que sor Elvira era da familia do neniño mártir...

SOR ELVIRA: Eu ser son da mesma caste de san Paio, pero non o coñecín. Nin eu, nin miña nai, nin miña avoa, que coñecía todos os curmáns que tiñamos, aínda que fosen de ben lonxe... Quen sabe cando morreu o último da casa que o coñeceu!

ABADESA (entra en escena moi enfadada): Pero aínda non acabastes de escoller os feixóns?

SOR ELVIRA: Estamos cos ultimiños.

ABADESA: Cos ultimiños xa estabades onte á tarde. Moi malos deben estar de escoller! Achéganse cada vez máis os tronos pola banda de Melgaço. Estades xordas ou non escoitades co balbordo da conversa? Non sabedes traballar caladas? Aproveitade para pensar nos vosos pecados e escollede lixeiras! Bulide!

SOR EINÉS: Mentres Tareixiña e sor Elvira rematan este último ferrado que nos falta vou eu levando os escollidos para dentro.

A abadesa mete as mans nos ferrados xa escollidos e saca un. Dá unha patada no chan con forza, levada pola carraxe.

ABADESA: Veña aquí, sor Einés!

SOR EINÉS: Pouso estes alá e xa volvo.

ABADESA: Non lle dixen que os pousase alá e volvese. Díxenlle que viñese aquí! Agora! Non falo con papas na boca. Enténdeseme ben se se pon atención no que digo.

Sor Einés pousa o ferrado e vai cara á abadesa con certo medo.

Que é isto?

SOR EINÉS: Un feixón.

A abadesa volve dar unha patada no chan.

ABADESA: Non me tire do xenio, sor Einés. Non me tire do xenio. Que é isto?

SOR EINÉS: Un feixón que... ten bicho. Mais é un bichiño moi pequeno que case non se ve.

ABADESA: Ooooooi, que antona ten! Un bichiño moi pequeno que case non se ve! E logo como o vin eu!? Xa se sabe que os bichos dos feixóns non son miñocas! Sor Elvira é máis vella que as campás do mosteiro e non ve un burro a tres pasos aínda que ornee cara a ela. Tareixiña anda co sentido a compoñer pensando na regalía do pazo no que se criou, que aínda lle acorda. Pero vostede? Vostede, sor Einés, que fai vostede? Poña sentido nas cousas! Que quere? Que gardemos os feixóns con bicho, que se piquen todos e se perda a anada enteira? Ver o mosteiro de San Salvador de Albeos polo chan? Quere que se perda a gloria do mosteiro que se ergueu para honrarmos a memoria de san Paio?

SOR EINÉS: Non, señora. Non quero tal.

Óese un trono moi preto.

Fragmento de As desterradas, de Carme Varela

4.1

4.2