Ejercicio A - Texto 2 · Latín II PAU Valencia Ordinaria 2021
Tema: Traducción de textos de otros autores sobre la civilización romana (opción B) · Del examen Ordinaria (2021)
Enunciado
Texto 1
SE PREPARA UNA FLOTA CONTRA LA ESCUADRA DE CÉSAR
(Caes., De bello civili I 56, 2-4)
Los enemigos de César preparan una flota.
Multa huc minora navigia addunt ut ipsa multitudine nostra classis terreatur. [...] Certas sibi deposcit naves Domitius¹ atque has colonis pastoribusque quos secum adduxerat complet. Sic omnibus rebus instructa classe magna fiducia ad nostras naves procedunt [...].
¹ Domitius: Domicio, nombre propio masculino.
La flota de César se prepara para la batalla.
Texto 2
EL CÓNSUL MARCELO ATACA A LOS GALOS DEL NORTE DE ITALIA
(Eutrop., Breviarium III 2, 6)
El cónsul Marcelo toma el cargo y prepara la campaña militar
Tum Marcellus cum parva manu equitum dimicavit et regem Gallorum [...] manu sua occidit. Postea cum collega ingentes copias Gallorum peremit, Mediolanum¹ expugnavit, grandem praedam Romam² pertulit. Ac triumphans Marcellus spolia Galli stipiti imposita umeris suis vexit.
¹ Mediolanum: ciudad del norte de Italia, actualmente Milán.
² Romam: Ac. de dirección, ‘a Roma’.
Marcelo acaba su consulado.
LÉXICO DEL TEXTO A
LÉXICO DEL TEXTO B
ad: [prep.] a, ante, contra, hacia, junto a, para.
addo, -is, -ere, addidi, additum, 3 tr.: añadir.
adduco, -is, -ere, adduxi, adductum 3 tr.: llevar, conducir, traer.
atque: [conj.] y.
certus, -a, -um: [pron. y adj.] cierto, cierta, determinado, determinada.
classis, -is, f.: escuadra, armada.
colonus, -i, m.: colono, labrador.
compleo, -es, -ere, complevi, completum, 2 tr.: llenar.
cum: [prep. ablat.] con; [conj. sub.] cuando; como quiera que; aunque; porque.
deposco, -is, -ere, depoposci, —, 3 tr.: pedir, exigir.
Domitius, -ii, m.: Domicio, nombre propio masculino.
fiducia, -ae, f.: confianza, fidelidad.
hic, haec, hoc: [pron. y adj.] este, esta, esto.
huc: [adv.] aquí, hacia aquí; a esto, además de esto.
instruo, -is, -ere, instruxi, instructum, 3 tr.: disponer, equipar.
ipse, -a, -um: [pron. y adj.] el mismo, la misma; propio, propia; en persona, personalmente.
magnus, -a, -um: grande.
minor, -us [gen. minoris ]: menor, más pequeño, más pequeña (comp. de parvus).
multitudo, -dinis, f.: multitud, aglomeración.
multus, -a, -um: mucho, mucha.
navigium, -ii, n.: barca, embarcación.
navis, -is, f.: barco, nave.
noster, -tra, -trum: nuestro, nuestra.
omnis, -e: todo, toda; cada; todo tipo de.
pastor, -is, m.: pastor.
procedo, -is, -ere, processi, processum 3 int.: avanzar, salir, partir.
-que: [conj. encl.] y.
qui, quae, quod: [pron. y adj.] que, quien, el cual, la cual.
res, rei, f.: cosa, circunstancia; asunto.
se, sui: [pron. refl.] se, él, ella; a sí.
secum = cum + se.
sic: [adv.] así, de este modo, de esta manera.
terreo, -es, -ere, terrui, territum, 2 tr.: aterrar, atemorizar.
ut: [adv.] como; [conj.] cuando, que; para que; para + infinitivo; de tal manera que; aunque.
ac o atque: [conj.] y.
collega, -ae, m.: colega, compañero de cargo político.
copiae, -ae, f.: riqueza; [en plural] tropas.
cum: [prep. ablat.] con; [conj. sub.] cuando; como quiera que; aunque; porque.
dimico, -as, -are, dimicavi, dimicatum, 1 intr.: luchar, combatir.
eques, -itis, m.: jinete, caballero.
et: [conj.] y; [adv.] también.
expugno, -as, -are, expugnavi, expugnatum, 1 tr.: asaltar, conquistar por asalto.
Gallus, -a, -um: galo, gala, habitante de la Galia.
grandis, -e: grande.
impono, -is, -ere, imposui, impositum, 3 tr.: poner encima, imponer.
ingens, -ntis: ingente, grande, enorme.
manus, -us, f.: mano; (sentido figurado) destacamento.
Marcellus, -i, m.: Marcelo, nombre propio masculino.
Mediolanum, -i, n.: Mediolano, actualmente Milán.
occido, -is, -ere, occidi, occisum, 3 tr.: matar.
parvus, -a, -um: pequeño, pequeña.
perfero, -fers, -ferre, pertuli, perlatum, 3 irr., tr.: llevar, traer.
perimo, -is, -ere, peremi, peremptum, 3 tr.: destruir, acabar con, destrozar.
postea: [adv.] después, más tarde.
praeda, -ae, f.: botín, fruto de un saqueo.
rex, regis, m.: rey.
Roma, -ae, f.: Roma.
spolium, -ii, n.: despojos, restos.
stipes, -itis, m.: palo de madera, tronco.
suus, -a, um: [adj. y pron.] su, suyo, suya.
triumpho, -as, -are, triumphavi, triumphatum, 1 intr.: celebrar una victoria militar, celebrar un triunfo.
tum: [adv.] entonces, a continuación.
umerus, -i, m.: hombro.
veho, -is, -ere, vexi, vectum, 3 tr.: llevar, transportar.
A. TRADUCCIÓN (Texto 2)
Traduzca el Texto 2 (Eutropio, Breviarium III 2, 6):
Tum Marcellus cum parva manu equitum dimicavit et regem Gallorum [...] manu sua occidit. Postea cum collega ingentes copias Gallorum peremit, Mediolanum expugnavit, grandem praedam Romam pertulit. Ac triumphans Marcellus spolia Galli stipiti imposita umeris suis vexit.

Solución
Según los criterios oficiales de corrección
A. TRADUCCIÓN: Texto 2 (Eutropio, Breviarium III 2, 6)
Solución: Entonces Marcelo combatió con un pequeño destacamento de jinetes y mató con su propia mano al rey de los galos [...]. Después, con su colega de cargo, destruyó ingentes tropas de los galos, conquistó por asalto Mediolano (y) llevó a Roma un gran botín. Y celebrando el triunfo Marcelo llevó sobre sus hombros los despojos del galo fijados a un tronco de madera.
La explicación paso a paso, hecha con IA, es Premium. Premium
Resuélvelo aquí mismo: corrección automática, pistas y solución paso a paso.
‹ Ejercicio A - Texto 2 · Extraordinaria 2021