Examen de Lingua Galega e Literatura II PAU Galicia 2023 · Extraordinaria

PREGUNTA 1. Comprensión do texto de María Reimóndez

1.1.

Elabore un breve resumo coa información máis relevante do texto. (1 punto)

PREGUNTA 1. Comprensión do texto de María Reimóndez

1.2. Explique o significado que teñen no texto as seguintes palabras: apego, materialismo, delegan, dó. Non son válidas as respostas só con sinónimos. (1 punto)

1.3. Localice no texto dúas palabras comodín e propoña outras que as poidan substituír. [0,5 puntos]

Primeira palabra comodín

Segunda palabra comodín

PREGUNTA 2. Produción textual (sobre o texto de María Reimóndez)

Redacte un texto no que indique se está de acordo ou non coa autora e no que exprese a súa propia opinión persoal sobre o tema tratado. (Extensión aprox. 200-250 palabras) (2,5 puntos)

PREGUNTA 3. Funcionamento da lingua (sobre o texto de María Reimóndez)

3.1.

Analice morfolóxica e sintacticamente os seguintes pronomes subliñados e en letra grosa no texto: fascíname; non fose con eles; nós mesmas; que me acompañan. [1 punto]

Pronome · Análise morfolóxica · Función sintáctica

fascína me

con eles

nós mesmas

que me acompañan

3.2.

Sinale a que clase de palabra pertence cada unha das que conforman o seguinte enunciado do texto: «Coa dor do retorno imposible, agora son os obxectos os que gardan a súa presenza». [1 punto]

Palabra · Clase de palabra / Categoría gramatical

3.3. Localice no texto un hiperónimo e indique dúas palabras que se poidan incluír nel (aparezan ou non no texto). Localice tamén dous cohipónimos, pero doutro campo semántico distinto. (0,5 puntos)

PREGUNTA 4. Lingua e sociedade

4.1. Analice o prexuízo lingüístico que se denuncia na viñeta de Pepe Carreiro e sinale dous exemplos da historia da lingua galega que demostren as súas consecuencias na práctica. Indique se este prexuízo se mantén dalgún xeito na actualidade, argumentando a súa resposta tamén a través dalgún exemplo concreto. (Ext. aprox. 250 palabras) [2,5 puntos]

PREGUNTA 4. Lingua e sociedade

«Mais naide ten menos que eu teño as grandes cualidades que son precisas pra levar a cabo obra tan difícil, anque naide tampouco se pudo achar animado dun máis bon deseo pra cantar as bellezas da nosa terra naquel dialecto soave e mimoso que queren facer bárbaro os que non saben que aventaxa ás demais linguas en dozura e armonía. Por esto, inda achándome débil en forzas e non habendo deprendido en máis escola que a dos nosos probes aldeáns, (...) atrevínme a escribir estos cantares, esforzándome en dar a conocer como algunhas das nosas poéticas costumes inda conservan certa frescura patriarcal e primitiva, e como o noso dialecto doce e sonoro é tan apropósito como o pirmeiro para toda clase de versificación.»

Rosalía de Castro. Prólogo a Cantares Gallegos (1863).

4.2. Sitúe o texto de Rosalía de Castro na época correspondente da historia da normativización e indique dúas características lingüísticas do galego escrito nela, sempre a partir de exemplos do propio texto. Explique se se manteñen na actualidade e, de ser así, en que contextos son máis frecuentes. (Extensión aprox. 250 palabras) [2,5 puntos]

PREGUNTA 5. Educación literaria

«Pois, don Celidonio veu de Castela, de mancebo do Baldomero García, onde botou moitos anos curtindo os sabañóns, enzoufado no aceite e no bacallau. Tamén Baldomero García viñera de Castela, vendendo queixo de pé de mulo polas portas, cunha blusa azul curta, cirigolas e chapeo coma o dos charros de Salamanca. Era pequeno, feito de cordas e sarmentos, e tiña a gadoupa enguruñada, adoito para apaña-las cadelas.»

Vicente Risco, O porco de pé (1928).

5. Contextualice o texto na época literaria correspondente e identifique e explique dúas características da obra, recorrendo sempre a exemplos tirados do propio texto. Sinale e explique brevemente outras dúas obras representativas de autores diferentes da mesma época literaria que Vicente Risco. (Extensión aprox. 250 palabras) [2,5 puntos]

PREGUNTA 6. Educación literaria

«PENÉLOPE"

DECLARA o oráculo:

«QUE á banda do solpor é mar de mortos,

incerta, última luz, non terás medo.

QUE ramos de loureiro erguen rapazas.

QUE cor malva se decide o acio.

QUE acades disas patrias a vindima.

QUE amaine o vento, beberás o viño.

QUE sereas sen voz a vela embaten.

QUE un sumario de xerfa polos cons.”

Así falou Penélope:

“Existe a maxia e pode ser de todos.

¿A que tanto novelo e tanta historia?

EU TAMÉN NAVEGAR.»

Xohana Torres. Tempo de ría (1992).

6. Contextualice o poema na época correspondente e analice dúas das súas características máis representativas. Partindo deste poema como exemplo, explique o concepto de intertextualidade. (Extensión aprox. 250 palabras) [2,5 puntos]