Aufgabe HT 2 - Teilaufgabe 1 · Abitur NRW Türkisch GK · Haupttermin · fortgeführt 2022

Klausurteil A

Habib Bektaş

Almanya Yolculuğu

Adam, sofraya oturmadı o akşam. Son zamanlarda bir hoş olmuştu zaten. Zayıflamış,

avurtları çökmüştü. Kadın, konuşmuş olmak için, “Sıcak dayanılacak gibi değil!” dedi.

Adam boş gözlerle baktı kadına.

Kadın, mutfak masasındaki yemeği dolaba kaldırdı. Tam balkona çıkacakken, adama

5 döndü yine: “Burası çok sıcak, gel balkona çıkalım, ha?” Adam uykudaydı sanki. Uykulu

bir sesle yanıtladı kadını: “Şey, ben bir duş alayım. Yatacağım sonra.” Kadının gözlerine

baktı uzun uzun. Sesi titriyordu. Sesi kararsızdı, söylesemle söylemesem arası: “Biliyor

musun…” Konuşmaya başladığı gibi sustu yine. Bir şey demedi kadın. ‘Bu sıcakta…’ diye

düşündü. Biliyordu, yatmadan önce kocası duş aldı mı…

10 Balkonda çok oturmadı kadın. Tedirgindi. Kocasının bir derdi olduğunu seziyordu.

Soyunup uzandı adamın yanına. Bekleyecekti şimdi. Yıllardır böyleydi bu.

“Şey, kadınlara daha çabuk çıkıyormuş…”

Kadın hiçbir şey anlamadı. Dönüp baktı sesi titreyen kocasına:

“Çabuk çıkan ne ki?”

15 Öksürdü adam. Bir yerleri acıyordu sanki. Biraz önceki sesi gitmiş, yerine henüz

ergenleşmemiş bir çocuk sesi gelmişti:

“Dükkânda dolaplar bomboş. Senetleri ödeyemiyorum artık. Bitti, bittim… Yakında eve

de gelir haciz memurları. Almanya son çare… Benim güvenim sonsuz sana. Hem her giden

kadın orospu mu oluyor sanki!..”

20 Anlayıverdi kadın, anlayıverdi her şeyi. Atıldı adamın üzerine. Utanmıyordu artık

sevişmekten. İlk kez utanmıyordu. Adamsa bir yabancı kadınla sevişir gibiydi. Karısını ilk

kez tanıdı. O yatakta ilk kez sevişildi.

Çocuğunu uyutur gibi uyuttu adamı kadın. Ve ortalık ağarıncaya dek düşündü. Giderdi

elbette, korkusu yoktu. Gidince birkaç aya kalmaz aldırırdı kocasını da. Dönüp yine baktı

25 yanında uyuyan adama. Acır gibi oldu. Konuşurken, “Almanya…” derken sesi nasıl da

titriyordu! Ağlar gibi. Bir başka adam olmuştu sanki. İster istemez iki yıl öncesine gitti

kadın. O kış gecesine. Bir hafta dışarıya çıkamamıştı, elinin yüzünün morluğundan.

Kulakları çınlamıştı günlerce. Hep o ses, hep o haykırış: “Orospu olmaya mı gideceksin

Almanya’ya?..” Oysa işlerin böyle olacağı o zamandan belliydi. Tefecilerden para almaya

30 başlamıştı kocası. Hem ne vardı bunda? “Kadınlara daha çabuk çıkıyormuş, yazılayım ben

de Almanya’ya! Seni de aldırırım. Birkaç yıl çalışır, döneriz. Hani, kendimizin bir evi…”

Sonunu dinlememişti bile. Avaz avaz bağırmıştı adam: “Orospu olmaya mı…”

***

Adam, hareket etmek üzere olan trene dayanmıştı. Gözleri, trenin demir tekerlerindeydi.

35 Kompartımanın penceresindeki karısına bakamıyordu. Bakmak için delice bir istek vardı

içinde. Ama korkuyordu göz göze gelmekten. Trene dayanmamıştı da, sanki, tutmuştu treni

sıkı sıkıya. Gitmesin istiyordu, yürümesin tren.

Kadın, aynı kompartımanda ağlayıp duran yüzü çilli kadına baktı, şaşarak. Kendisi ne

üzülüyordu, ne seviniyordu. Tren yekinince kocasının gözlerini aradı. Gözlerini bulamadı

40 kocasının. Uzun uzun baktı adama, bir yabancıya bakar gibi. Sonra adamın başının

hizasında çırpınıp duran bir güvercinden bakışlarını alamadı. Salladığı mendil, biraz

adamaysa, biraz da güvercineydi sanki.

Gittikçe hızlanıyordu tren. Kadın, kocasını görmeye çalışıyordu. Küçücük kalmıştı el

sallayan adam. Küçüldü, küçüldü, gözden kayboldu. Gözlerinden akan yaşları, rüzgâra

45 yordu kadın.

1. Habib Bektaş'ın kaleme aldığı “Almanya Yolculuğu” adlı kısa öykünün içeriğini özetleyiniz. [12 Punkte]