Problema 2 · Latín II PAU Valencia Ordinaria 2021
Tema: Análisis morfológico de formas del texto · Del examen Ordinaria (2021)
Enunciado
Texto 1
SE PREPARA UNA FLOTA CONTRA LA ESCUADRA DE CÉSAR
(Caes., De bello civili I 56, 2-4)
Los enemigos de César preparan una flota.
Multa huc minora navigia addunt ut ipsa multitudine nostra classis terreatur. [...] Certas sibi deposcit naves Domitius¹ atque has colonis pastoribusque quos secum adduxerat complet. Sic omnibus rebus instructa classe magna fiducia ad nostras naves procedunt [...].
¹ Domitius: Domicio, nombre propio masculino.
La flota de César se prepara para la batalla.
Texto 2
EL CÓNSUL MARCELO ATACA A LOS GALOS DEL NORTE DE ITALIA
(Eutrop., Breviarium III 2, 6)
El cónsul Marcelo toma el cargo y prepara la campaña militar
Tum Marcellus cum parva manu equitum dimicavit et regem Gallorum [...] manu sua occidit. Postea cum collega ingentes copias Gallorum peremit, Mediolanum¹ expugnavit, grandem praedam Romam² pertulit. Ac triumphans Marcellus spolia Galli stipiti imposita umeris suis vexit.
¹ Mediolanum: ciudad del norte de Italia, actualmente Milán.
² Romam: Ac. de dirección, ‘a Roma’.
Marcelo acaba su consulado.
LÉXICO DEL TEXTO A
LÉXICO DEL TEXTO B
ad: [prep.] a, ante, contra, hacia, junto a, para.
addo, -is, -ere, addidi, additum, 3 tr.: añadir.
adduco, -is, -ere, adduxi, adductum 3 tr.: llevar, conducir, traer.
atque: [conj.] y.
certus, -a, -um: [pron. y adj.] cierto, cierta, determinado, determinada.
classis, -is, f.: escuadra, armada.
colonus, -i, m.: colono, labrador.
compleo, -es, -ere, complevi, completum, 2 tr.: llenar.
cum: [prep. ablat.] con; [conj. sub.] cuando; como quiera que; aunque; porque.
deposco, -is, -ere, depoposci, —, 3 tr.: pedir, exigir.
Domitius, -ii, m.: Domicio, nombre propio masculino.
fiducia, -ae, f.: confianza, fidelidad.
hic, haec, hoc: [pron. y adj.] este, esta, esto.
huc: [adv.] aquí, hacia aquí; a esto, además de esto.
instruo, -is, -ere, instruxi, instructum, 3 tr.: disponer, equipar.
ipse, -a, -um: [pron. y adj.] el mismo, la misma; propio, propia; en persona, personalmente.
magnus, -a, -um: grande.
minor, -us [gen. minoris ]: menor, más pequeño, más pequeña (comp. de parvus).
multitudo, -dinis, f.: multitud, aglomeración.
multus, -a, -um: mucho, mucha.
navigium, -ii, n.: barca, embarcación.
navis, -is, f.: barco, nave.
noster, -tra, -trum: nuestro, nuestra.
omnis, -e: todo, toda; cada; todo tipo de.
pastor, -is, m.: pastor.
procedo, -is, -ere, processi, processum 3 int.: avanzar, salir, partir.
-que: [conj. encl.] y.
qui, quae, quod: [pron. y adj.] que, quien, el cual, la cual.
res, rei, f.: cosa, circunstancia; asunto.
se, sui: [pron. refl.] se, él, ella; a sí.
secum = cum + se.
sic: [adv.] así, de este modo, de esta manera.
terreo, -es, -ere, terrui, territum, 2 tr.: aterrar, atemorizar.
ut: [adv.] como; [conj.] cuando, que; para que; para + infinitivo; de tal manera que; aunque.
ac o atque: [conj.] y.
collega, -ae, m.: colega, compañero de cargo político.
copiae, -ae, f.: riqueza; [en plural] tropas.
cum: [prep. ablat.] con; [conj. sub.] cuando; como quiera que; aunque; porque.
dimico, -as, -are, dimicavi, dimicatum, 1 intr.: luchar, combatir.
eques, -itis, m.: jinete, caballero.
et: [conj.] y; [adv.] también.
expugno, -as, -are, expugnavi, expugnatum, 1 tr.: asaltar, conquistar por asalto.
Gallus, -a, -um: galo, gala, habitante de la Galia.
grandis, -e: grande.
impono, -is, -ere, imposui, impositum, 3 tr.: poner encima, imponer.
ingens, -ntis: ingente, grande, enorme.
manus, -us, f.: mano; (sentido figurado) destacamento.
Marcellus, -i, m.: Marcelo, nombre propio masculino.
Mediolanum, -i, n.: Mediolano, actualmente Milán.
occido, -is, -ere, occidi, occisum, 3 tr.: matar.
parvus, -a, -um: pequeño, pequeña.
perfero, -fers, -ferre, pertuli, perlatum, 3 irr., tr.: llevar, traer.
perimo, -is, -ere, peremi, peremptum, 3 tr.: destruir, acabar con, destrozar.
postea: [adv.] después, más tarde.
praeda, -ae, f.: botín, fruto de un saqueo.
rex, regis, m.: rey.
Roma, -ae, f.: Roma.
spolium, -ii, n.: despojos, restos.
stipes, -itis, m.: palo de madera, tronco.
suus, -a, um: [adj. y pron.] su, suyo, suya.
triumpho, -as, -are, triumphavi, triumphatum, 1 intr.: celebrar una victoria militar, celebrar un triunfo.
tum: [adv.] entonces, a continuación.
umerus, -i, m.: hombro.
veho, -is, -ere, vexi, vectum, 3 tr.: llevar, transportar.
2. Elija y analice morfológicamente 4 de estas formas extraídas de los textos propuestos (no necesariamente han de pertenecer al texto que ha traducido): ipsa, terreatur, colonis, rebus, equitum, ingentes, triumphans, vexit.
Puede analizar cuatro formas de la lista en los campos inferiores. Indique categoría gramatical, enunciado, flexión (género, número, caso / persona, tiempo, modo, voz) y valor en el texto.
.
Consulte la solución oficial con el análisis de todas las formas posibles propuestas.

Solución
Solución de AprenAI (no es la oficial)
Forma 1: análisis morfológico
Solución: - ipsa: Pronombre fórico / determinativo enfático de *ipse, ipsa, ipsum*. Femenino singular nominativo o ablativo (o neutro plural nominativo/acusativo). En el texto (*ipsa multitudine*): ablativo singular femenino concertando con *multitudine*. - terreatur: 3.ª persona singular del presente de subjuntivo pasivo de *terreo, -es, -ere, terrui, territum* (2.ª conjugación). - colonis: Sustantivo masculino de 2.ª declinación (*colonus, -i*). Dativo o ablativo plural; en el texto, ablativo plural instrumental con *complet* (*complere* + ablativo). - rebus: Sustantivo femenino de 5.ª declinación (*res, rei*). Dativo o ablativo plural; en el texto ablativo plural (ablativo absoluto *omnibus rebus instructa classe*). - equitum: Sustantivo masculino de 3.ª declinación (*eques, equitis*). Genitivo plural (complemento del nombre *manu*). - ingentes: Adjetivo de una terminación de 3.ª declinación (*ingens, ingentis*), grado positivo. Masculino o femenino acusativo plural (o nominativo plural), aquí acusativo plural concertando con *copias*. - triumphans: Participio de presente activo de *triumpho, -as, -are, -avi, -atum* (1.ª conjugación). Nominativo masculino singular concertando con *Marcellus*. - vexit: 3.ª persona singular del pretérito perfecto de indicativo activo de *veho, -is, -ere, vexi, vectum* (3.ª conjugación).
Forma 2: análisis morfológico
Solución: - ipsa: Pronombre fórico / determinativo enfático de *ipse, ipsa, ipsum*. Femenino singular nominativo o ablativo (o neutro plural nominativo/acusativo). En el texto (*ipsa multitudine*): ablativo singular femenino concertando con *multitudine*. - terreatur: 3.ª persona singular del presente de subjuntivo pasivo de *terreo, -es, -ere, terrui, territum* (2.ª conjugación). - colonis: Sustantivo masculino de 2.ª declinación (*colonus, -i*). Dativo o ablativo plural; en el texto, ablativo plural instrumental con *complet* (*complere* + ablativo). - rebus: Sustantivo femenino de 5.ª declinación (*res, rei*). Dativo o ablativo plural; en el texto ablativo plural (ablativo absoluto *omnibus rebus instructa classe*). - equitum: Sustantivo masculino de 3.ª declinación (*eques, equitis*). Genitivo plural (complemento del nombre *manu*). - ingentes: Adjetivo de una terminación de 3.ª declinación (*ingens, ingentis*), grado positivo. Masculino o femenino acusativo plural (o nominativo plural), aquí acusativo plural concertando con *copias*. - triumphans: Participio de presente activo de *triumpho, -as, -are, -avi, -atum* (1.ª conjugación). Nominativo masculino singular concertando con *Marcellus*. - vexit: 3.ª persona singular del pretérito perfecto de indicativo activo de *veho, -is, -ere, vexi, vectum* (3.ª conjugación).
Las soluciones de los 2 apartados que faltan y la explicación paso a paso son Premium. Premium
Resuélvelo aquí mismo: corrección automática, pistas y solución paso a paso.
‹ Problema 2 · Extraordinaria 2021